Kilometrówka 2016 – to warto wiedzieć

Kilometrówka to nic innego jak ewidencja przebiegu pojazdu. Często samochody prywatne wykorzystywane są przez pracowników w firmie, dla celów służbowych. Oczywiście w zamian za to otrzymują oni odpowiednie „wynagrodzenie”. Dzięki kilometrówce możliwe jest rozliczenie, dla celów podatkowych, wydatków ponoszonych na ten cel. W skrócie kilometrówka polega na spisywaniu przejechanych kilometrów, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Powinna ona zawierać przede wszystkim dane przedsiębiorcy na rzecz którego odbywana jest podróż, dane osoby korzystającej z pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu, pojemność silnika, pokonaną trasę, cel podróży, charakterystykę trasy i datę. Dzięki kilmetrówce określa się maksymalną kwotę ponoszonych wydatków związanych wykorzystywaniem samochodu prywatnego.

Kiedy prowadzić kilometrówkę?

Nieważne, czy podróże są wykonywane sporadycznie, czy stale. Ewidencja przebiegu pojazdu winna być prowadzona, gdy samochód nie stanowi własności firmy (nie ma go w ewidencji środków trwałych). W ramach kilometrówki więc rozliczamy auto stanowiące własność prywatną czy też dzierżawione, najmowane, użyczone. Warunkiem jest posiadanie faktury VAT za paliwo, czy parking.

W ramach kilometrówki obowiązują ustalone przepisami limity. Aktualne stawki, obowiązujące w 2016 roku, to: dla samochodów o pojemności do 900 cm3 – 0,5214 zł, powyżej 900 cm3 – 0,8358 zł, motocykli – 0,2302 zł i motorowerów – 0,1382 zł. Limit wylicza się poprzez pomnożenie przejechanych kilometrów przez obowiązująca stawkę. Jeśli koszty w danym miesiącu są wyższe, podlegają rozliczeniu w okresie kolejnym (w ramach jednego roku podatkowego). W kilometrówce wydatki rozliczane są narastająco. Uzyskany z wyliczeń wynik stanowi limit rozliczeń uwzględniający serwis, części zamienne czy wydatki na paliwo.

W sytuacji, gdy dla auta używanego w firmie, a nie stanowiącego jej środka trwałego nie jest prowadzona kilometrówka, nie jest możliwe zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków związanych z jego użyciem.